benchmark
A1A2B1B2C1C2
/ˈbɛntʃˌmɑrk/
/ˈbɛntʃmɑːk/
GeneralBusiness
- 1 ölçüt, kıyaslama noktası, referans noktası countable
Definition (English)
A standard or point of reference against which things can be measured or compared.
Example Sentences
-
The test results became the benchmark for evaluating student progress.Test sonuçları, öğrencilerin ilerlemesini değerlendirmek için bir ölçüt haline geldi.
-
Our company sets a high benchmark for customer service.Şirketimiz müşteri hizmetleri için yüksek bir ölçüt belirliyor.
Synonyms
Collocations
industry benchmarkperformance benchmarkset a benchmarkbenchmark testbenchmark standardbenchmark score