behave
A1A2B1B2C1C2
/bɪˈheɪv/
/bɪˈheɪv/
- 1 davranmak
- 2 uslu durmak, terbiyeli davranmak
Definition (English)
- To act in a particular way.
- To act in a polite or acceptable way.
Example Sentences
-
Children usually behave well when their parents are around.Çocuklar ebeveynleri yanlarındayken genellikle iyi davranır.
-
The dog behaves badly when left alone.Köpek yalnız bırakıldığında kötü davranır.
-
Behave yourself at your grandmother's house!Büyükannenin evinde uslu dur!
-
If you behave, we can go to the park later.Uslu durursan sonra parka gidebiliriz.
Verb Forms Regular
Base
behave
/bɪˈheɪv/
Past
behaved
/bɪˈheɪvd/
Participle
behaved
/bɪˈheɪvd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dbehave → behaved
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /v/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. behaved /bɪˈheɪvd/