befall
A1A2B1B2C1C2
/bɪˈfɔl/
/bɪˈfɔːl/
Literary
- 1 (birinin) başına gelmek
Definition (English)
To happen to someone, especially something bad.
Example Sentences
-
A terrible accident befell the travelers.Gezginlerin başına korkunç bir kaza geldi.
-
Whatever may befall us, we will face it together.Bize ne olursa olsun, birlikte yüzleşeceğiz.
Verb Forms Irregular A-B-C · Üç biçim de farklı
Base
befall
/bɪˈfɔl/
Past
befell
/bɪˈfɛl/
Participle
befallen
/bəˈfɑlən/
How the past is formed
No ‑ed✗befalled ✓befell
Bu fiil düzensizdir: -ed kuralı uygulanmaz, past ve participle biçimleri ezberlenir.
- Pastbefall → befellSesli harf değişir: a → e.
- Participlebefall → befallenBase biçimine -en eklenir.
Synonyms
happen tostrike
Collocations
misfortune befallstragedy befallsdisaster befallscalamity befallsbad luck befallsdanger befalls