bandage
A1A2B1B2C1C2
/ˈbændɪdʒ/
/ˈbændɪdʒ/
- 1 (yarayı) sarmak, bandaj yapmak
Definition (English)
To wrap a bandage around a part of the body to protect an injury.
Example Sentences
-
The nurse cleaned the cut and bandaged my hand.Hemşire kesiği temizleyip elimi sardı.
-
His knee was tightly bandaged after the fall.Düştükten sonra dizine sıkı bir bandaj yapılmıştı.
Verb Forms Regular
Base
bandage
/ˈbændɪdʒ/
Past
bandaged
/ˈbændɪdʒd/
Participle
bandaged
/ˈbændɪdʒd/
Spelling rule
Ends in ‑e: add ‑dbandage → bandaged
Fiil -e ile bittiği için sonuna yalnızca -d eklenir.
Same rule: love → loved · live → lived · use → used
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil yumuşak (ötümlü) bir ünsüzle, /dʒ/ sesiyle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. bandaged /ˈbændɪdʒd/
Synonyms
Antonyms
unbandage
Collocations
bandage a woundbandage someone's handbandage something upheavily bandagedtightly bandaged