argumentative

1. 1 tartışmacı, tartışmayı seven, ağız kavgasına meyilli

Definition (English)

Often arguing or liking to argue with other people.

Example Sentences

1. He has an argumentative personality and always wants to debate.
   Tartışmacı bir kişiliğe sahip ve her zaman tartışmak istiyor.
2. She became argumentative when asked about her mistakes.
   Hataları sorulduğunda tartışmacı bir tavır takındı.

1. 1 tartışmacı (metin, yazı), argümana dayalı

Definition (English)

Giving reasons and evidence to support an opinion.

Example Sentences

1. For homework, write an argumentative essay on school uniforms.
   Ödev olarak okul üniformaları hakkında tartışmacı bir kompozisyon yazın.
2. An argumentative text presents a claim and supports it with evidence.
   Tartışmacı bir metin bir iddia ortaya koyar ve onu kanıtlarla destekler.