ally
A1A2B1B2C1C2
/əˈlaɪ/
/əˈlaɪ/
General
- 1 (biriyle) ittifak kurmak, (birinin) safında yer almak, (biriyle) güçlerini birleştirmek
Definition (English)
To join with another person, group or country to support each other or work for the same aim.
Example Sentences
-
The small firm allied itself with a larger competitor.Küçük firma, daha büyük bir rakibiyle güçlerini birleştirdi.
-
She allied herself with the parents who wanted a new playground.Yeni bir oyun alanı isteyen velilerin safında yer aldı.
Formal
- 1 (bir şeyle) birleştirmek, (bir şeyle) birleşmek
Definition (English)
To combine one quality or thing with another, so that both work together.
Example Sentences
-
His natural talent, allied with hard work, made him a champion.Doğal yeteneği, sıkı çalışmayla birleşince onu şampiyon yaptı.
-
The design allies comfort with a modern look.Tasarım, konforu modern bir görünümle birleştiriyor.
Verb Forms Regular
Base
ally
/əˈlaɪ/
Past
allied
/əˈlaɪd/
Participle
allied
/əˈlaɪd/
Spelling rule
Consonant + y: y → ‑iedally → allied
Fiil sessiz harf + y ile bittiği için y düşer, yerine -ied gelir. (Sesli harf + y ile bitenlerde y kalır: play → played.)
Same rule: study → studied · try → tried · carry → carried
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil sesli bir sesle bittiği için -ed /d/ okunur; yeni hece eklenmez. allied /əˈlaɪd/
Synonyms
Antonyms
Collocations
ally yourself with someoneally with someone against someonebe allied to somethingbe allied with somethingclosely allied