acquit
A1A2B1B2C1C2
/əˈkwɪt/
/əˈkwɪt/
- 1 beraat ettirmek, aklamak, suçsuz bulmak
Definition (English)
To state officially that someone is not guilty of a crime.
Example Sentences
-
The court acquitted the suspect due to lack of evidence.Mahkeme, delil yetersizliği nedeniyle sanığı beraat ettirdi.
-
The jury acquitted her after a long trial.Jüri, uzun bir yargılamanın ardından onu suçsuz buldu.
Verb Forms Regular
Base
acquit
/əˈkwɪt/
Past
acquitted
/əˈkwɪtɪd/
Participle
acquitted
/əˈkwɪtɪd/
Spelling rule
Double the last consonant + ‑edacquit → acquitted
Fiil tek bir sesli + tek bir sessiz harfle bitiyor ve vurgu son hecede olduğu için son sessiz harf ikilenir, sonra -ed eklenir.
Same rule: stop → stopped · plan → planned · drop → dropped
Pronunciation of -ed
/t/worked
/d/played
/ɪd/wanted
Fiil /t/ sesiyle bittiği için -ed ayrı bir hece olur ve /ɪd/ okunur. acquitted /əˈkwɪtɪd/