abjection
A1A2B1B2C1C2
/æbˈdʒɛkʃən/
/æbˈdʒɛkʃən/
- 1 düşkünlük, aşağılanmışlık uncountable
Definition (English)
A state of being cast off or rejected, often associated with feelings of shame or humiliation.
Example Sentences
-
She felt a deep sense of abjection after the public failure.Herkesin önündeki başarısızlıktan sonra derin bir aşağılanmışlık hissetti.
-
His abjection was evident in his reluctance to engage with others.Düşkünlüğü, başkalarıyla ilişki kurmaktaki isteksizliğinden belliydi.